Tester wprowadza nieprawidłową datę w formularzu rezerwacji i system ulega awarii. Błąd (bug) — wada w komponencie, na przykład niepoprawna instrukcja walidacji lub definicja danych — powoduje, że komponent nie wykonuje wymaganej funkcji. Tester rejestruje błąd w raporcie o defekcie wraz z krokami do odtworzenia, a programista usuwa przyczynę. Gdy poprawka zostanie przetestowana ponownie i potwierdzona, błąd zostaje zamknięty.
Czy błąd (bug) to to samo co defekt? Tak — w terminologii ISTQB „bug” i „defect” to synonimy oznaczające wadę w komponencie lub systemie, która może spowodować niewykonanie wymaganej funkcji. Terminy pokrewne: usterka (fault) to stan komponentu, w którym wada jest obecna, a niezgodność działania (failure) to obserwowalne odchylenie komponentu od oczekiwanego zachowania.
Jaka jest różnica między błędem (bug), usterką (fault) a niezgodnością działania (failure)? Błąd (defekt) to sama wada. Usterka to nieprawidłowy stan spowodowany obecnością defektu. Niezgodność działania to obserwowalne z zewnątrz odchylenie od oczekiwanego zachowania, występujące, gdy usterka zostanie aktywowana podczas wykonywania.
Czy każde nieoczekiwane zachowanie jest błędem? Niekoniecznie. Zachowanie może być spowodowane wadliwym środowiskiem, danymi testowymi lub działaniem użytkownika — albo może wynikać z problemu w specyfikacji. Zanim coś zostanie nazwane błędem, potrzebne jest dochodzenie.
Dlaczego testerzy używają słowa „defekt” zamiast „błąd”? Ponieważ „defekt” to precyzyjny termin zorientowany na specyfikację, używany w normach i na egzaminach. „Bug” to potoczne, codzienne słowo oznaczające to samo pojęcie.
Co powinien zawierać dobry raport o błędzie? Jasny tytuł, kroki do odtworzenia, wyniki oczekiwane i rzeczywiste, szczegóły środowiska, wagę (severity) i priorytet oraz dowody wspierające, takie jak logi lub zrzuty ekranu.
