Een tester met ervaring in betaalsystemen vermoedt dat een veld voor een kortingscode een te lange string of een negatieve hoeveelheid zou kunnen accepteren. In plaats van testgevallen uit de specificatie af te leiden, ontwerpt de tester tests die specifiek bedoeld zijn om die vermoedelijke defecten uit te lokken: een code van 500 tekens, een negatieve hoeveelheid, een code met speciale tekens. Dit is foutgokken — gebruikmaken van de ervaring van de tester om te anticiperen op welke defecten aanwezig kunnen zijn en om tests te ontwerpen die deze blootleggen.
Is foutgokken een blackbox- of whitebox-techniek? Het is een op ervaring gebaseerde testontwerptechniek. De officiële definitie beschrijft het als een testontwerptechniek waarbij de ervaring van de tester wordt gebruikt om defecten te anticiperen — ze steunt niet op het analyseren van code-internals (whitebox) en ook niet uitsluitend op de specificatie (blackbox), maar op de kennis van de tester over veelgemaakte fouten.
Waarom wordt foutgokken ‘op ervaring gebaseerd’ genoemd? Omdat de kracht ervan komt uit de ervaring van de tester met soortgelijke systemen, veelgemaakte programmeerfouten en eerdere defecten. Een onervaren tester raadt minder en zwakkere gevallen.
Kan foutgokken worden gedocumenteerd? Ja. Teams leggen hun ervaring vast in checklists van veelgemaakte fouten, defectcatalogi en geleerde lessen, waardoor impliciete kennis verandert in herbruikbare testideeën.
Vervangt foutgokken andere technieken? Nee. Het vult ze aan — op ervaring gebaseerde technieken worden vaak gecombineerd met op specificatie gebaseerde en op structuur gebaseerde technieken om de dekking te verbreden.
Is verkennend testen hetzelfde als foutgokken? Nee. Verkennend testen is een op ervaring gebaseerde aanpak waarbij tests tegelijkertijd worden ontworpen, uitgevoerd en aangepast op basis van wat wordt geleerd; foutgokken is een specifieke techniek om defecten te anticiperen. Foutgokken voedt vaak verkennende testsessies.